Reactie DNB op item beleggingen van pensioenfondsen en het antwoord van Pieter Lakeman

image008Beste heer/mevrouw,
Hierbij ontvangt u de reactie op het item van Lakerman over de beleggingen van pensioenfondsen.
Hartelijke groet, Ben Feiertag

 

  • In de financiële crisis is veel misgegaan in de pensioensector. Kortingen waren aan de orde van de dag en resultaten behaald in het verleden bleken geen garanties voor de toekomst. Om het vertrouwen in de sector te herwinnen en de fondsen stabieler te maken is veel nieuwe wetgeving aangenomen door de Tweede Kamer, waaronder de wet om besturen van fondsen te versterken en het nieuwe Financiële toezichtskader om de impact van financiële schokken bij fondsen te spreiden. Zo hoeft een fonds dat door de lage rente in dekkingstekort komt, niet meteen te korten op de pensioenen omdat het herstel gespreid mag worden over 10 jaar.
  • DNB vindt het voornamelijk van belang dat fondsen transparant zijn over wat zij de deelnemers bieden. Het kan niet zo zijn dat fondsen én een hoog én een goedkoop én een zeker pensioen bieden omdat dat per definitie onmogelijk is. Fondsen moeten duidelijk zijn over hun doelstelling en de daarbij behorende risico’s, zodat er ook geen verrasssingen plaatsvinden als het pensioen later moet worden uitgekeerd.
  • In het belang van de deelnemers en op basis van de Pensioenwet houdt DNB toezicht op de fondsen en hun beleggingsbeleid. Bij het beleggingsbeleid is in eerste instantie het pensioenfonds in overleg met de sociale partners aan zet om over het risicoprofiel van haar beleggingsbeleid te beslissen. DNB ziet er dan wel op toe dat het gevoerde beleggingsbeleid in lijn is met de doelstelling en het risicoprofiel dat het fonds en partners zelf hebben vastgelegd. Het beleid dat het fonds zelf bedenkt, moet dus wel netjes worden uitgevoerd.
  • Ook moeten de beleggingen op basis van de Pensioenwet aansluiten bij de verplichtingen en de risicohouding die het fonds heeft. Daarnaast dienen pensioenfondsen een gespreide beleggingsportefeuille te hebben. De wet, waarop DNB haar toezicht baseerd, stelt dus niet dat fondsen persé alleen maar in lange termijn staatsobligaties moeten beleggen, maar wel dat zij goed oog hebben voor de risico’s van beleggingen die risicovol tot zeer risicovol zijn. Als wij zouden toestaan dat fondsen veel meer risico nemen dan nodig is om de doelstelling van het fonds te realiseren, dan bestaat de kans dat uiteindelijk de deelnemer later met de rekening komt te zitten. En dat willen wij voorkomen.

Pieter Lakeman van SOBI Foto NRC H'Blad, Maurice Boyer 031229

Het Antwoord van Pieter Lakeman:

Het is prettig dat DNB een reactie geeft. De reactie gaat echter langs de kern van mijn kritiek. Ik had twee punten:

  1. DNB zadelt pensioenfondsen en verzekeraars op met uiterst riskante lange termijn vastrentende staatsobligaties uit de eurozone.
  2. De DNB stelt functionarissen binnen de financiële wereld onder onacceptabele druk om haar eigen beleid door te drukken en haar onwelgevallige personen te weren. Op het tweede punt gaat DNB überhaupt niet in. Maar ook het eerste punt gaat ze in feite uit de weg. DNB stelt:

“Bij het beleggingsbeleid is in eerste instantie het pensioenfonds in overleg met de sociale partners aan zet om over het risicoprofiel van haar beleggingsbeleid te beslissen. DNB ziet er dan wel op toe dat het gevoerde beleggingsbeleid in lijn is met de doelstelling en het risicoprofiel dat het fonds en partners zelf hebben vastgelegd. Het beleid dat het fonds zelf bedenkt, moet dus wel netjes worden uitgevoerd.“

Het pensioenfonds [en ook de verzekeraar] is “in eerste instantie” aan zet om het beleggingsbeleid te bepalen. Niet in laatste instantie dus. In laatste instantie bepaalt DNB het beleggingsbeleid. Het commentaar van DNB is in juridische zin net geen leugen maar wel een schoolvoorbeeld van hoe je iemand op het verkeerde been kunt zetten. DNB suggereert eigenlijk in strijd met de haar bekende waarheid dat de pensioenfondsen en verzekeraars vrijwillig extreme beleggingsrisico’s lopen door langlopende, vastrentende, staatsobligaties uit de eurozone te kopen. Met deze kwalijke propaganda tracht DNB haar eigen schuld over het grootschalig benadelen van pensioentrekkers door te schuiven naar fondsbestuurders. Laf en leugenachtig. De wet verplicht DNB allerminst om pensioenfondsen te dwingen tot deze extreem  riskante beleggingen. DNB gelooft heilig dat de theorie van de random walk (willekeurige beweging) de basis kan zijn voor de waardering van lange termijn beleggingen. Dit getuigt van grote ondeskundigheid. Op korte termijn is dat juist maar op de lange termijn van bijvoorbeeld 10 of 20 jaar is die theorie voor de waardering van beleggingen volstrekt onjuist. Daarmee ontkent DNB de betekenis van de macro-economische golfbeweging, die in het kapitalistisch stelsel nog steeds maatgevend is, bij de hoogte van de rente. De op  random walk theorie gebaseerde beleggingsdwang van DNB is formeel gericht op risicobeheersing maar werkt slechts op korte termijn. Voor de lange termijn werkt haar beleggingsdwang desastreus uit. Over 10 jaar zal er steen en been worden geklaagd over het feit dat DNB vele tientallen miljarden euro’s uit de pensioenfondsen heeft weggespoeld door haar onjuiste en zeer riskante beleggingsdwang. Een uitgebreidere onderbouwing voor mijn standpunt is gegeven in een artikel van Drs. A.C. Eijgenraam AAG, voormalig toezichthouder bij DNB bij de afdeling pensioenen en verzekeringen, in het maart nummer van De Actuaris: http://www.actuaris-eijgenraam.nl/wp-content/uploads/2015/01/De-kortzichtigheid-van-FTK-en-Solvency-2-artikel-De-Actuaris-maart-2015.pdf

Bron: Cafe Weltschmerz

Pieter Lakeman

Leave a Reply